ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

266

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

باب تشنّج « 1 » تشنّج دو كونه بوذ و اين هر دو كونه يا به همه تن بوذ يا ببعضى از اندامها و يك كونه از خشكى بوذ و ديكركونه از ترّى . امّا ان تشنج كى از خشكى بوذ و به همه تن بوذ نام وى امتدادست « 2 » و اين امتداد « 2 » از بس استفراغهاء مفرط افتذ جنانك بكشد مردم را اندك اندك « 3 » يا سوى بيش يا سوى سبس « 3 » جندانى كبيشانى به زمين آرذ و يا قفا « 4 » بزمى آرذ و يا ببايشنه « 4 » بر دفسانذ « 5 » و اكر « 6 » جهار روز بكدرذ بجهد « 7 » از بيمارى خاصه جن كودك بوذ كم از « 8 » هفت‌ساله يا زن بوذ تر مزاج و علاج اين بيمارى آن بوذ كى اين كس را بيكى سطل روغن بنفش اندر نهند « 9 » يا بلعاب اسبغول و اندام را تر كنذ بروغنهاء سرد جن روغن نيلوبر و بيد و بفرمايذ « 9 » تا بيمار را شير دوشند بر سر از بستان « 10 » زن يا از بستان « 10 » بز يا شير بكيرند و با روغن بنفش بزنند و بر سر بيمار « 11 » بريزند و اندر بينى « 11 » وى سعوط كنند و از « 8 » ان نطولهاء مرطّب كياذ كرديم بباب قرانيطس « 12 » و مانيا به كار دارند و غذا وى شير « 13 » و كدو كنند [ و شكر ] « 14 » و روغن باذام و روغن

--> ( 1 ) - ف : باب فى ذكر التشنج ( 2 - 2 ) - ف : ندارد ( 3 - 3 ) - ف : بسوى پيش يا بسوى پس ( 4 ) - ف : به زمين آرذ يا ببايشنه بر ( 5 ) - ب ه : و قفا بپاشنه بردفساند . ( 6 ) - ب ه : از ( 7 ) - ف : برهذ . ( 8 ) - ف : « از » ندارد . ( 9 - 9 ) - ف : و بفرمايند . ( 10 - 10 ) - ف : ندارد ( 11 - 11 ) - ف : بر ريزند و ان بينى ( 12 ) - ف : برانيطس ( 13 ) - ف : بشير . ب ه : افزوده . و شكر ( 14 ) - از « ف » افزوده شد .